MORS IABROCHII
Coesper[1] erat: tunc lubriciles[2] ultravia circum
Urgebant gyros gimbiculosque tophi;
Moestenui visae borogovides ire meatu;
Et profugi gemitus exgrabuere rathae.
O fuge Iabrochium, sanguis meus![3] Ille recurvis
Unguibus, estque avidis dentibus ille minax.
Ububae fuge cautus avis vim, gnate! Neque unquam
Faederpax contra te frumiosus eat!
Vorpali gladio juvenis succingitur: hostis
Manxumus ad medium quaeritur usque diem:
Jamque via fesso, sed plurima mente prementi,
Tumtumiae frondis suaserat umbra moram.
Consilia interdum stetit egnia[4] mene revolvens;
At gravis in densa fronde susuffrus[5] erat,
Spiculaque[6] ex oculis jacientis flammea, tulseam
Per silvam venit burbur[7] labrochii!
Vorpali, semel atque iterum collectus in ictum,
Persnicuit gladis persnacuitque puer:
Deinde galumphatus, spernens informe Cadaver,
Horrendum monstri rettulit ipse caput.
Victor Iabrochii, spoliis insignis opimis,
Rursus in amplexus, o radiose, meos!
O frabiose dies! CALLO clamateque CALLA!
Vix potuit lastus chorticulare pater.
Pages:
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38